Kostniakomięsak to nowotwór kości, który rozwija się u psów bardzo agresywnie. Najczęściej dotyczy dużych i olbrzymich ras w wieku od 6 do 10 lat, choć może wystąpić również u młodszych psów. Właściciel zauważa zwykle, że pies zaczyna kuleć – na początku lekko, a potem coraz wyraźniej. Kulawizna nie ustępuje po odpoczynku, a wręcz się nasila. Z czasem pojawia się obrzęk w okolicy chorej kości i silna bolesność – pies unika ruchu, nie chce się bawić ani wychodzić na długie spacery. Niekiedy choroba objawia się nagłym złamaniem kości przy niewielkim urazie – to tzw. złamanie patologiczne.

Ten nowotwór niestety szybko daje przerzuty, głównie do płuc, dlatego w miarę postępu choroby pojawia się kaszel, duszność i ogólne osłabienie. OSA jest bardzo poważnym rozpoznaniem, ale istnieją metody leczenia, które mogą znacząco poprawić komfort życia psa i wydłużyć jego przeżycie. Najczęściej stosuje się amputację chorej kończyny połączoną z chemioterapią. Choć amputacja brzmi dramatycznie, psy radzą sobie po niej zaskakująco dobrze – potrafią normalnie chodzić, biegać i cieszyć się życiem. Chemioterapia pozwala opóźnić rozwój przerzutów i wydłuża czas przeżycia do około roku, a niekiedy dłużej.

Jeśli właściciel nie decyduje się na amputację, możliwe jest leczenie paliatywne – leki przeciwbólowe, bisfosfoniany, czasem radioterapia. Dzięki temu można zmniejszyć ból i poprawić komfort życia psa, choć nie zatrzyma to rozwoju choroby. Najważniejsze jest szybkie rozpoznanie – im wcześniej nowotwór zostanie wykryty i podjęte zostaną działania, tym większe szanse na poprawę jakości życia.

Dla opiekuna psa z kostniakomięsakiem najtrudniejszym elementem jest świadomość, że choroba ma złe rokowanie i prędzej czy później prowadzi do śmierci. Jednak dzięki nowoczesnym metodom leczenia pies może jeszcze przez wiele miesięcy cieszyć się dobrym samopoczuciem i bliskością rodziny. Najważniejsze, aby opiekun podejmował decyzje w porozumieniu z lekarzem weterynarii i kierował się komfortem i jakością życia swojego psa.