Nowofundland to olbrzymi, silny pies pracujący, znany z łagodnego charakteru i świetnych umiejętności pływackich. Dawniej pomagał rybakom, a dziś kojarzony jest głównie jako spokojny pies rodzinny i ratownik wodny. Ma gęstą, odporną na warunki atmosferyczne sierść oraz masywną budowę ciała.
Rasa pochodzi z Nowej Fundlandii w Kanadzie. Psy te wykorzystywano do pracy przy łodziach, wyciągania sieci, transportu ładunków oraz ratowania ludzi z wody. Ich siła, odporność na zimno i naturalna chęć pracy w wodzie sprawiły, że stały się jedną z najbardziej znanych ras ratowniczych.
Nowofundland jest spokojny, cierpliwy, oddany i bardzo przywiązany do człowieka. Dobrze odnajduje się w rodzinie, także przy dzieciach, ale przez swoje rozmiary wymaga odpowiedniego prowadzenia i przestrzeni. Nie jest psem agresywnym, ale potrzebuje konsekwentnego wychowania, bo dorosły osobnik jest bardzo silny. Ma gęstą sierść, dlatego wymaga regularnego czesania.
Nowofundland potrzebuje dobrze zbilansowanej diety dopasowanej do wieku, masy ciała i poziomu aktywności. Szczególnie w okresie wzrostu nie wolno przesadzać z kalorycznością, bo zbyt szybki przyrost masy może obciążać stawy. U tej rasy warto pilnować prawidłowej wagi i dzielić jedzenie na mniejsze porcje, ponieważ duże psy są bardziej narażone na skręt żołądka.
Nowofundlandy mają naturalne predyspozycje do pracy w wodzie - pomaga im w tym mocna budowa, gęsta sierść i błoniaste przestrzenie między palcami. Dzięki temu rasa przez lata była wykorzystywana w ratownictwie wodnym.
Zaawansowana analiza DNA pozwala lepiej zrozumieć genetyczne predyspozycje charakterystyczne dla tej rasy oraz podejmować bardziej świadome decyzje dotyczące jej zdrowia i opieki. Badanie PetGen analizuje warianty genetyczne związane z ryzykiem wystąpienia chorób dziedzicznych i wielogenowych, które mogą częściej występować u przedstawicieli danej rasy. Wynik dostarcza cennych informacji o predyspozycjach zdrowotnych, wspierając profilaktykę, planowanie diagnostyki oraz codzienną opiekę. To narzędzie, które pomaga właścicielom, hodowcom i lekarzom weterynarii działać wcześniej i bardziej świadomie.
